Shloka 55
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
तत्राक्रन्दो महानासीत् पाण्डवानां विशाम्पते । दृष्टवा सेनापतिं यान्तं पञ्चालानां रथव्रजान्,प्रजानाथ! कौरव-सेनापति कर्णको पांचाल रथियोंकी ओर जाते देख पाण्डव- सैनिकोंमें महान् कोलाहल मच गया
tatrākrando mahān āsīt pāṇḍavānāṃ viśāmpate | dṛṣṭvā senāpatiṃ yāntaṃ pañcālānāṃ rathavrajān ||
Sañjaya sprach: „Ein großer Aufschrei erhob sich unter den Truppen der Pāṇḍavas, o Herr der Menschen, als sie sahen, wie der Oberbefehlshaber Karṇa auf die geschlossenen Wagenreihen der Pāñcālas zumarschierte.“ Der Vers hebt den moralischen Druck des Krieges hervor: Die Bewegung eines berühmten Führers auf einen entscheidenden Verbündeten zu weckt Furcht, Dringlichkeit und den Instinkt, die Eigenen zu schützen—und zeigt, wie Befehlsentscheidungen durch den Geist eines Heeres widerhallen.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a dharma-framed war, human psychology—fear, urgency, and loyalty—surges when a decisive commander moves against a crucial formation. The verse underscores how leadership actions shape collective morale and ethical resolve on the battlefield.
Sañjaya reports that the Pāṇḍava side erupts in loud tumult when they see the commander-in-chief advancing toward the Pañcāla chariot contingents, signaling an imminent, high-stakes clash.