Shloka 56
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
स्वेनास्त्रेण हतं दृष्टवा श्रुतायुधमरिंदमम्,नरेश्वर! शत्रुदमन श्रुतायुधको अपने ही अस्त्रसे मारा गया देख यह बात ध्यानमें आयी कि श्रुतायुधने युद्ध न करनेवाले श्रीकृष्णपर गदा चलायी है। इसीलिये उस गदाने उन्हींका वध किया है
sañjaya uvāca | svenāstreṇa hataṃ dṛṣṭvā śrutāyudham arindamam, nareśvara! śatrudamana śrutāyudho 'peneha yuddham akurvataḥ śrīkṛṣṇasya prati gadāṃ mumoca; tasmād eṣā gadā svayam eva tam avadhīt iti matir abhavat |
Sañjaya sprach: O König, als man Śrutāyudha, den Bezwinger der Feinde, durch seine eigene Waffe getötet sah, wurde der Grund deutlich. Er hatte seine Keule gegen Śrī Kṛṣṇa geschleudert, der nicht kämpfte; darum kehrte dieselbe Keule zu ihm zurück und wurde zur Ursache seines Todes. Die Begebenheit betont den moralischen Rückschlag von Gewalt, die gegen einen gerichtet wird, der außerhalb des Kampfes steht.
संजय उवाच