Shloka 16
दृश्यादृश्यानरिगणानुद्दिश्याचार्यनन्दन:,फिर धूमरहित अग्निके समान एक तेजस्वी बाणको अभिमन्त्रित करके शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले आचार्यनन्दन अभश्रत्थामाने सर्वथा क्रोधावेशसे युक्त हो उसे प्रत्यक्ष और परोक्ष शत्रुओंके उद्देश्यसे चला दिया
sañjaya uvāca | dṛśyādṛśyān arigaṇān uddiśyācāryanandanaḥ | dhūmarahitāgnisamaṃ tejasvinaṃ bāṇam abhimantrya śatravīrasaṃhārakara ācāryanandano ’śvatthāmā sarvathā krodhāveśayuktaḥ taṃ pratyakṣa-parokṣaśatrūn uddiśya mumoca |
Sañjaya sprach: Aśvatthāmā, der Sohn des Lehrmeisters, von einer Woge des Zorns ringsum überwältigt, beschwor mit Mantras einen strahlenden Pfeil, lodernd wie rauchloses Feuer. Gegen das Heer der Feinde gerichtet — gegen die sichtbaren wie die verborgenen — ließ er ihn fliegen, entschlossen, die gegnerischen Helden zu vernichten. Der Vers macht deutlich: Wenn der Zorn den Thron besteigt, wird selbst geweihte Macht zum Werkzeug unterschiedsloser Verwüstung.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral danger of krodha (rage): when anger dominates, even sacredly empowered means (abhimantrita weapons) are directed toward broad, potentially indiscriminate harm, blurring ethical restraint in warfare.
Sanjaya describes Aśvatthāmā, Droṇa’s son, empowering a blazing arrow with mantras and releasing it against enemy warriors—both those in plain sight and those not directly visible—driven by intense wrath.