Shloka 22
ततो नानाप्रहरणैरन्योन्यमभिवर्षताम् । आयसै: परिघै: शूलैर्गदामुसलमुद्गरै:,भारत! तत्पश्चात् वे एक-दूसरेपर नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंकी वर्षा करने लगे। लोहेके परिघ, शूल, गदा, मुसल, मुद्गर, पिनाक, खड्ग, तोमर, प्रास, कम्पन, तीखे नाराच, भलल, बाण, चक्र, फरसे, लोहेकी गोली, भिन्दिपाल, गोशीर्ष, उलूखल, बड़ी-बड़ी शाखाओंवाले उखाड़े हुए नाना प्रकारके वृक्ष--शमी, पीलु, कदम्ब, चम्पा, इंगुद, बेर, विकसित कोविदार, पलाश, अरिमेद, बड़े-बड़े पाकड़, बरगद और पीपल--इन सबके द्वारा उस महासमरमें वे एक-दूसरेपर चोट करने लगे। नाना प्रकारकी धातुओंसे व्याप्त विशाल पर्वतशिखरोंद्वारा भी वे परस्पर आघात करते थे
tato nānā-praharaṇair anyonyam abhivarṣatām | āyasaiḥ parighaiḥ śūlair gadā-musalamudgaraiḥ, bhārata |
Sañjaya sprach: Dann, o Bhārata, begannen sie einander mit Waffen mannigfacher Art zu überschütten—mit eisernen Keulen und Stangen, mit Speeren und Dreizacken, mit Streitkolben, Stößeln und Hämmern. In jener großen Schlacht schlugen sie sogar mit gewaltigen Bergspitzen, die von allerlei Erzen durchsetzt waren, aufeinander ein.
संजय उवाच