ततः प्रादुष्करोद् दिव्यमस्त्रमस्त्रविदां वर: । नरेश्वर! जब कर्ण घटोत्कचसे बढ़ न सका, तब उस अस्त्रवेत्ताओंमें श्रेष्ठ वीरने दिव्यास्त्र प्रकट किया ।। कर्णेन संधितं दृष्टवा दिव्यमस्त्रं घटोत्कच:
tataḥ prāduṣkarod divyam astram astravidāṁ varaḥ | nareśvara! yadā karṇaḥ ghaṭotkacase bādh na saka, tadā tasmin astravettṝṇāṁ śreṣṭho vīro divyāstram prakaṭayām āsa || karṇena sandhitaṁ dṛṣṭvā divyam astram ghaṭotkacaḥ |
Sañjaya sprach: Da offenbarte der Vortrefflichste unter den Waffenmeistern ein himmlisches Geschoss. O König! Als Karṇa dem Ansturm Ghaṭotkacas nicht länger standhalten konnte, brachte jener heldenhafte Waffenkundige eine göttliche Waffe hervor. Als Ghaṭotkaca sah, dass Karṇa das himmlische Geschoss bereits angelegt und gezielt hatte, nahm er es wahr.
संजय उवाच