Shloka 2236
उत्स्मयन्निव राधेयस्त्वरमाणो5 भ्यवारयत् । विकराल नेत्रोंवाले उस भयानक राक्षसको आते देख राधापुत्र कर्णने मुसकराते हुए-से शीघ्रतापूर्वक आगे बढ़कर उसे रोका
sañjaya uvāca | utsmayann iva rādheyaḥ tvaramāṇo 'bhyavārayat |
Sañjaya sprach: Karṇa, der Sohn Rādhās, als lächle er, trat eilends vor und hielt den heranstürmenden Feind auf; als er den schrecklichen Rākṣasa mit den weit aufgerissenen, grimmigen Augen kommen sah, stellte er sich ihm ohne Zögern entgegen, in der furchtlosen Gelassenheit eines Kriegers, der entschlossen ist, standzuhalten.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: steadiness under threat and prompt protection of one’s side. Karṇa’s ‘as if smiling’ demeanor suggests inner control—courage that is not driven by panic but by disciplined resolve.
Sañjaya narrates that Karṇa (Rādheya), seeing a terrifying rākṣasa rushing forward, quickly advances and blocks his approach, effectively checking the enemy’s momentum at the front of the battle.