Shloka 3
नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
यथैव नकुलो राजन् शरवर्षाण्यमुज्चत । तथैव सौबलश्चापि शिक्षां संदर्शयन् युधि,राजन्! नकुल जैसे-जैसे बाणोंकी वर्षा करते, शकुनि भी वैसे-ही-वैसे युद्धविषयक शिक्षाका प्रदर्शन करता हुआ बाण छोड़ता था
sañjaya uvāca | yathaiva nakulo rājan śaravarṣāṇy amuñcata | tathaiva saubalaś cāpi śikṣāṃ saṃdarśayan yudhi rājan ||
Sañjaya sprach: „O König, so wie Nakula unablässig Schauer von Pfeilen entsandte, so ließ auch Saubala (Śakuni) im Kampf seine Geschosse fliegen und zeigte dabei seine Schulung und taktische Kunst. So erscheint der Streit nicht als bloße Gewalt, sondern als Wettkampf geübter kriegerischer Disziplin.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that warfare in the epic is portrayed as disciplined craft (śikṣā) as much as raw aggression—skill, training, and tactical display shape outcomes, raising ethical reflection on how cultivated abilities are used in a righteous or unrighteous cause.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Nakula is showering arrows, and Śakuni (Saubala) responds in kind, matching him shot for shot while demonstrating his martial training in the midst of battle.