Shloka 2
Aśvatthāmā’s Lamentation, Vow of Retaliation, and the Manifestation of the Nārāyaṇāstra (द्रोणपर्व, अध्याय १६६)
ते समेत्य रणे राजन् शस्त्रप्रासासिधारिण: । परस्परमुदैक्षन्त परस्परकृतागस:,महाराज! समरांगणमें परस्पर भिड़कर वे नाना प्रकारके शस्त्र, प्रास और खड़्ग आदि धारण करनेवाले योद्धा, जो परस्पर अपराधी थे, एक-दूसरेकी ओर देखने लगे
te sametya raṇe rājan śastraprāsāsidhāriṇaḥ | parasparam udaikṣanta parasparakṛtāgasaḥ ||
Sañjaya sprach: O großer König, als sie sich im Kampf von Angesicht zu Angesicht gegenüberstanden, rückten jene Krieger—mit Waffen, Speeren und Schwertern—zusammen und blickten einander an, jeder den anderen für schuldig haltend. In dieser geladenen Pause hingen gegenseitige Schuldzuweisungen und die Last des Vergehens über den Kämpfenden, während der Zusammenprall unmittelbar bevorstand.
संजय उवाच