Shloka 56
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
विव्याध चैनं संरब्धो बाणेनैकेन वीर्यवान् । सव्ये भुजाग्रे बलवान् नाराचेन हसन्निव,इसके सिवा कुपित हुए पराक्रमी एवं बलवान् अर्जुनने हँसते हुए-से एक नाराच नामक बाणके द्वारा कर्णकी बायीं भुजाके अग्रभागमें चोट पहुँचायी
vivyādha cainaṁ saṁrabdho bāṇenaikena vīryavān | savye bhujāgre balavān nārācena hasann iva ||
Sañjaya sprach: Im Zorn traf der mächtige Krieger ihn mit einem einzigen Pfeil; dann, stark und unerschüttert, durchbohrte er die Spitze seines linken Arms mit einem nārāca-Geschoss, als lächle er dabei. In der brutalen Ethik des Schlachtfeldes hebt der Vers beherrschte Überlegenheit hervor: die eigene Meisterschaft zu zeigen, ohne die Fassung zu verlieren, selbst wenn man in einem gerechten, doch verheerenden Krieg Verwundung zufügt.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid righteous warfare, mastery is shown through disciplined action: the warrior’s strength is paired with composure (hasann iva), suggesting controlled prowess rather than blind rage, while still fulfilling kṣatriya-duty in battle.
In the Drona Parva battle sequence, Arjuna, angered, strikes Karna—piercing the tip of Karna’s left arm with a nārāca arrow—an act narrated by Sañjaya to convey the intensity and skill of the duel.