Shloka 49
दुर्योधन–द्रोणसंवादः
Arjuna-vīrya-prasaṃśā and renewed battle formation
अब्रवीच्च तदा कर्णों गुरुं शारद्वतं कृपम् संजय कहते हैं--भरतश्रेष्ठ) उनके ऐसा कहनेपर राधापुत्र कर्ण ठठाकर हँस पड़ा और शरद्वानके पुत्र गुरु कृपाचार्यसे उस समय यों बोला-- || ४८ ई ।। सत्यमुक्त त्वया ब्रह्मन् पाण्डवान् प्रति यद् वच:
abravīc ca tadā karṇo guruṁ śāradvataṁ kṛpam | satyam uktaṁ tvayā brahman pāṇḍavān prati yad vacaḥ ||
Sañjaya sprach: Da wandte sich Karṇa an seinen Lehrer Kṛpa Śāradvata und sagte: „O Brahmane, wahr ist, was du über die Pāṇḍavas gesprochen hast.“ Mitten im Kriegsrat erkennt Karṇa die Wahrheit an, bleibt jedoch an die von ihm gewählte Loyalität und an die harte Ethik der Pflicht auf dem Schlachtfeld gebunden.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid conflict, one should acknowledge truth when it is spoken. The verse highlights ethical clarity—recognizing the worth of opponents—while implying the tension between truth-recognition and steadfast loyalty in war.
Sañjaya reports that Karṇa addresses his teacher Kṛpācārya and agrees with Kṛpa’s statement about the Pāṇḍavas, affirming that Kṛpa’s assessment is true.