Shloka 86
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
उस समय धूल और अन्धकारसे सारे योद्धाओंके नेत्र आच्छादित हो गये थे। वे भयंकर मोहमें पड़ गये। उनके लिये एक-दूसरेको पहचानना भी असम्भव हो गया ।। ते शरैर्भिन्नमर्माण: सैनिका: पार्थचोदितै: । बभ्रमुश्नस्खलु: पेतु: सेदुर्मम्लुश्न भारत,भारत! अर्जुनके चलाये हुए बाणोंसे जिनके मर्मस्थल विदीर्ण हो गये थे, वे सैनिक चक्कर काटते, लड़खड़ाते, गिरते, व्यथित होते और प्राणशून्य होकर मलिन हो जाते थे
tadā dhūlīndhakāreṇa sarveṣāṃ yodhināṃ nayanāny āvṛtāni babhūvuḥ | te ghore mohe nipetire | teṣāṃ parasparaṃ pratyabhijñātum api aśakyaṃ babhūva || te śaraiḥ bhinnamarmāṇaḥ sainikāḥ pārthacoditaiḥ | babhramuś ca skhaluḥ petuḥ sedur mamluś ca bhārata ||
Da verhüllten Staub und Dunkel die Augen aller Krieger. Sie verfielen in eine schreckliche Verblendung, und selbst einander zu erkennen wurde unmöglich. Und jene Soldaten—deren Lebenspunkte von den auf Arjunas Geheiß abgeschossenen Pfeilen zerrissen waren—taumelten verwirrt umher, stolperten, stürzten, wanden sich vor Schmerz; und, des Lebens beraubt, wurden sie bleich und lagen entstellt und befleckt da, o Bhārata.
संजय उवाच