Shloka 17
द्रौणि-पार्षतयोर्युद्धम् | The Duel of Aśvatthāmā
Drauṇi) and Dhṛṣṭadyumna (Pārṣata
राजन वैकर्तनो भीम॑ क्रुद्ध: क्ुद्धमरिंदमम् । पराक्रान्तं पराक्रम्य विव्याध त्रिंशता शरै:,राजन! क्रोधमें भरे हुए सूर्यपुत्र कर्णने कुपित हुए शत्रुदमन पराक्रमी भीमसेनको अपने बल-पराक्रमका परिचय देते हुए तीस बाणोंसे बींध डाला
rājan vaikartano bhīmaṁ kruddhaḥ kruddham ariṁdamam | parākrāntaṁ parākramya vivyādha triṁśatā śaraiḥ ||
Sañjaya sprach: O König, Vaikartana (Karna), von Zorn entflammt, rückte gegen den erzürnten Bhīma, den Bezwinger der Feinde, vor und durchbohrte ihn, seine eigene Tapferkeit zeigend, mit dreißig Pfeilen.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) and the urge to prove parākrama (prowess) can drive warriors to intensify harm. In the ethical frame of the epic, valor is admired, yet anger is repeatedly shown to cloud judgment and escalate destruction.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Karṇa, furious, confronts the equally enraged Bhīma and strikes him with thirty arrows, demonstrating his martial strength in the ongoing battle of the Droṇa Parva.