Shloka 69
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
चतुर्भि: सारथिं चास्य चतुर्भिश्चतुरों हयान् | तदनन्तर महाबली चेकितानने द्रोणाचार्यपर चढ़ाई की। उन्होंने दस बाणोंसे द्रोणको घायल करके उनकी छातीमें गहरी चोट पहुँचायी। साथ ही चार बाणोंसे उनके सारथिको और चार ही बाणोंद्वारा उनके चारों घोड़ोंको भी बींध डाला || ६८ इ ।। तमाचार्यस्त्रिभि्बाणैर्बाह्वोरुगसि चार्पयत्
caturbhiḥ sārathiṁ cāsya caturbhiś caturaḥ hayān | tad-anantaraṁ mahābalī cekitānaḥ droṇācāryaṁ paraṁ caḍhāyī | sa daśabhir bāṇair droṇaṁ viddhvā tasya vakṣasi gāḍhaṁ vyathāṁ cakāra | sahaiva caturbhiḥ śaraiḥ sārathiṁ caturbhiś ca tasya caturaḥ hayān api vivyādha ||
Sañjaya sprach: Daraufhin verstärkte der überaus mächtige Cekitāna seinen Angriff auf Droṇācārya. Mit zehn Pfeilen traf er Droṇa und schlug ihm eine tiefe Wunde in die Brust; zugleich durchbohrte er mit vier Pfeilen Droṇas Wagenlenker und streckte mit weiteren vier die vier Pferde nieder. Die Szene betont die erbarmungslose Präzision der Kriegskunst: Den Streitwagen kampfunfähig zu machen ist ebenso entscheidend wie den Krieger selbst zu verwunden.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights a battlefield ethic where strategic disabling of an opponent’s mobility (chariot, horses, charioteer) can be as decisive as direct injury to the warrior. It reflects the harsh reality of kṣatriya warfare: skill and resolve operate within a moral tension between duty in war and the suffering inflicted.
Sañjaya reports that Cekitāna launches a strong assault on Droṇācārya, wounds Droṇa with ten arrows—especially in the chest—and simultaneously strikes Droṇa’s charioteer and the four horses with four arrows each, effectively crippling Droṇa’s chariot setup.