Shloka 33
अर्जुनस्य गुरुधर्मविलापः तथा शैनेयकर्णयोर्युद्धारम्भः | Arjuna’s Lament on Guru-Dharma and the Opening of the Sātyaki–Karṇa Duel
दुःशासन: षोडशभिर्विव्याध शिनिपुड्भवम् | शकुनि: पञ्चविंशत्या चित्रसेनश्व॒ पठचभि:,तदनन्तर दुःशासनने सोलह, शकुनिने पचीस और चित्रसेनने पाँच बाणोंद्वारा शिनिप्रवर सात्यकिको बींध डाला
sañjaya uvāca | duḥśāsanaḥ ṣoḍaśabhir vivyādha śinipuṅgavam | śakuniḥ pañcaviṃśatyā citrasenaś ca pañcabhiḥ ||
Sañjaya sprach: Duḥśāsana durchbohrte den Vornehmsten der Śinis mit sechzehn Pfeilen; Śakuni traf ihn mit fünfundzwanzig, und Chitrasena mit fünf. Die Szene zeigt die erbarmungslose Koordination der Kauravas gegen einen einzigen hervorragenden Krieger, wo Tapferkeit nicht nur auf Mut, sondern auf konzentrierte, ethisch bedenkliche Aggression auf dem Schlachtfeld trifft.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, collective force and tactical concentration can overwhelm individual excellence; ethically, it invites reflection on the tension between kṣatriya duty (fighting within the rules of battle) and the moral discomfort of coordinated, relentless targeting of a single renowned warrior.
During the Drona Parva battle, Satyaki—praised as the foremost of the Śini line—is struck by multiple Kaurava fighters in quick succession: Duhshasana with sixteen arrows, Shakuni with twenty-five, and Chitrasena with five.