Shloka 373
भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
विव्याध निशितैस्तूर्ण सात्यकि: सत्यविक्रम: । तत्पश्चात् सत्यपराक्रमी सात्यकिने तिरसठ बाणोंसे उसके चारों घोड़ोंको और सात तीखे बाणोंसे उसके सारथिको भी शीघ्र ही क्षत-विक्षत कर दिया
sañjaya uvāca | vivyādha niśitais tūrṇaṃ sātyakiḥ satyavikramaḥ | tatpaścāt satyaparākramaḥ sātyakine tirasathabāṇaiḥ tasya catvāro hayān sapta tīrṇabāṇaiś ca tasya sārathiṃ api śīghram eva kṣata-vikṣataṃ cakāra |
Sañjaya sprach: Sātyaki, dessen Tapferkeit niemals versagte, durchbohrte seinen Gegner rasch mit scharfen Pfeilen. Dann, in wahrer Kraftentfaltung, streckte er mit dreiundsechzig Geschossen die vier Pferde des Feindes nieder und verwundete und verstümmelte mit sieben spitzen Schäften auch den Wagenlenker in kürzester Frist—ein Zeichen dafür, dass in der unerbittlichen Kriegsethik das Lahmlegen der Stützen des Streitwagens ein entscheidendes Mittel ist, jeden Widerstand zu brechen.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the hard logic of kṣatriya-dharma in war: victory often depends on disabling the enemy’s mobility and support system (horses and charioteer). It reflects how duty-driven combat can prioritize decisive action over gentler ideals, underscoring the tragic moral tension inherent in battlefield righteousness.
Sanjaya reports that Satyaki rapidly strikes his opponent with sharp arrows, then specifically targets the chariot’s horses with sixty-three arrows and wounds the charioteer with seven more, effectively crippling the enemy chariot’s ability to fight or retreat.