Shloka 19
भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
स च्छाद्यमानो बहुभिस्तव पुत्रैर्महारथै:,आपके बहुसंख्यक महारथी पुत्रोंद्वारा बाणोंसे आच्छादित किये जानेपर सात्यकिने उनमेंसे एक-एकको पहले पाँच-पाँच बाणोंसे घायल किया। फिर सात-सात बाणोंसे बींध डाला। तत्पश्चात् तुरंत ही आठ शीघ्रगामी बाणोंद्वारा दुर्योधनको भी गहरी चोट पहुँचायी
sa cchādyamāno bahubhis tava putrair mahārathaiḥ, tān ekaikaṃ pūrvaṃ pañcabhiḥ pañcabhiḥ śaraiḥ sātayakiḥ samavidhyat | tataḥ saptabhiḥ saptabhiḥ śaraiḥ bibheda | tataḥ kṣipram eva aṣṭabhiḥ śīghragaibhiḥ śaraiḥ duryodhanaṃ api gāḍhaṃ jaghāna |
Sañjaya sprach: Obwohl er von allen Seiten von den Pfeilen deiner zahlreichen Söhne—großen Wagenkriegern—bedeckt wurde, traf Sātyaki sie einen nach dem andern: zuerst verwundete er jeden mit fünf Pfeilen, dann durchbohrte er jeden erneut mit sieben. Unmittelbar darauf versetzte er auch Duryodhana mit acht schnellfliegenden Geschossen eine tiefe und schwere Wunde.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos in wartime: steadfastness under pressure, tactical precision, and unwavering resolve. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s tension between duty-bound combat and the tragic cost of violence—skill and courage are praised, yet the narrative keeps the reader aware that such excellence unfolds within a morally weighty, destructive conflict.
Sātyaki is being showered with arrows by many Kaurava great warriors (described as Dhṛtarāṣṭra’s sons). In response, he targets them individually, first wounding each with five arrows, then piercing each with seven more, and finally he swiftly strikes Duryodhana himself with eight fast arrows, inflicting a severe wound.