Shloka 11
भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
विमुज्चन्तौ शरांस्तीक्ष्णान् संदधानौ च सायकान् | अदृश्यं समरे<न्योन्यं चक्रतुस्तो महारथौ,उन दोनों महारथियोंने समरभूमिमें बाणोंका संधान और तीखे बाणोंका प्रहार करते हुए एक-दूसरेको अदृश्य कर दिया
vimuñcantau śarāṁs tīkṣṇān saṁdadhānau ca sāyakān | adṛśyaṁ samare 'nyonyaṁ cakratus tau mahārathau ||
Sañjaya sprach: Während die beiden großen Wagenkämpfer scharfgeschliffene Pfeile abschossen und unablässig neue Schäfte auflegten, machten sie einander im Kampf unsichtbar—jeder wurde vom unaufhörlichen Geschosshagel des anderen verhüllt. Der Vers betont, wie im Krieg die Kunstfertigkeit selbst die Wahrnehmung überblenden kann und der Kampf zu einer Prüfung von Ausdauer und disziplinierter Meisterschaft wird, nicht bloß zu einer Schau.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the disciplined, relentless nature of martial action: skill and sustained effort can overwhelm ordinary perception, reminding readers that war magnifies human capacities while also veiling clarity—an implicit caution about the consuming, obscuring force of violence.
Two elite chariot-warriors exchange a rapid, continuous barrage—shooting sharp arrows while simultaneously fitting new ones—so densely that each becomes hidden from view, as if made invisible by the other’s missile-storm.