धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — सात्यकि-अलम्बुसयोर्युद्धवर्णनम्
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue; Account of Sātyaki vs Alambusa
छादयित्वा रणे राजन हार्दिक्यं स तु सात्यकि: | अथास्य भल्लेन शिर: सारथे: समकृन्तत,राजन! रणक्षेत्रमें इस प्रकार कृतवर्माको आच्छादित करके सात्यकिने एक भल्ल द्वारा उसके सारथिका सिर काट दिया
chādayitvā raṇe rājan hārdikyaṃ sa tu sātyakiḥ | athāsya bhallena śiraḥ sārather samakṛntata rājan ||
Sañjaya sprach: O König, nachdem Sātyaki Hārdikya in der Schlacht überdeckt (überwältigt) hatte, trennte er ihm mit einem scharfen Pfeil den Kopf des Wagenlenkers ab. So steigert sich der Kampf zu rücksichtsloser, gezielter Gewalt, in der der Sieg selbst durch das Töten von Unterstützern gesucht wird—ein Spiegel der düsteren ethischen Erosion, die ein langer Krieg mit sich bringt.
संजय उवाच
The verse highlights how prolonged conflict can harden conduct: even those not directly dueling (like charioteers) become targets. It invites reflection on kṣatriya duty versus the moral costs of victory-driven warfare.
Sātyaki overwhelms Hārdikya (Kṛtavarman) in the fight and then severs the head of Kṛtavarman’s charioteer with a bhalla-arrow, intensifying the battle’s brutality.