Shloka 34
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — सात्यकि-अलम्बुसयोर्युद्धवर्णनम्
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue; Account of Sātyaki vs Alambusa
तस्मादेव व्रजाम्याशु यथा मे स गुरुर्गत: । सात्यकिने कहा--ब्रह्मम! आपका कल्याण हो। मैं धर्मराजकी आज्ञासे धनंजयके मार्गपर जा रहा हूँ। आप ऐसा करें, जिससे मुझे विलम्ब न हो। शिष्यगण तो सदासे ही अपने आचार्यके मार्गका ही अनुसरण करते आये हैं। अतः जिस प्रकार मेरे गुरुजी गये हैं, उसी प्रकार मैं भी शीघ्र ही चला जाता हूँ || ३२-३३ $ ।। संजय उवाच एतावदुक्त्वा शैनेय आचार्य परिवर्जयन्
tasmād eva vrajāmy āśu yathā me sa gurur gataḥ | sātyakine kathā—brahman, āpaka kalyāṇa ho | ahaṁ dharmarājasya ājñayā dhanañjayasya mārgapar jā raha hūṁ | bhavān evaṁ karotu yena me vilambo na bhavet | śiṣyagaṇāḥ tu sadāsa eva ācāryasya mārgam eva anusaranta āyātāḥ | ataḥ yathā mama guruḥ gataḥ tathāham api śīghram eva vrajāmi || sañjaya uvāca etāvad uktvā śaineya ācāryaṁ parivarjayan …
Sañjaya sprach: Nachdem er so geredet hatte, fasste der Sohn Śinis (Sātyaki) den Entschluss, sogleich aufzubrechen, gleichsam mit den Worten: „Darum gehe ich eilends, wie mein Lehrer gegangen ist. O Brahmane, Wohlergehen sei dir. Auf Dharmarājas Geheiß schreite ich auf dem Weg, den Dhanañjaya genommen hat. Tu, was nötig ist, damit ich nicht aufgehalten werde. Seit jeher folgen die Schüler dem Pfad ihres Lehrers; darum, wie mein Guru gegangen ist, so breche auch ich ohne Verzug auf.“ So sprach er; dann wandte sich Shaineya vom Lehrer ab und zog weiter.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights disciplined adherence to rightful command (ājñā) and the traditional ethic that a disciple follows the course set by the guru. In a wartime setting, it frames obedience and loyalty as dharmic action, coupled with urgency and avoidance of delay.
Satyaki (Shaineya) declares that he will immediately proceed along the route taken by Arjuna, acting under Yudhishthira’s instruction. After stating that disciples customarily follow their teacher’s path and asking that nothing hinder him, he turns away from the teacher and departs.