Shloka 313
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — सात्यकि-अलम्बुसयोर्युद्धवर्णनम्
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue; Account of Sātyaki vs Alambusa
यदि मां त्वं रणे हित्वा न यास्याचार्यवद् द्रुतम् “माधव! तुम्हारे आचार्य अर्जुन तो कायरके समान युद्धका मैदान छोड़कर चले गये हैं। मैं युद्ध कर रहा था तो भी मुझे छोड़कर मेरी परिक्रमा करते हुए चल दिये। तुम भी अपने आचार्यके समान तुरंत ही समरांगणमें मुझे छोड़कर चले नहीं जाओगे तो युद्धमें तत्पर रहते हुए मेरे हाथसे आज जीवित बचकर नहीं जा सकोगे'
sañjaya uvāca | yadi māṃ tvaṃ raṇe hitvā na yāsy ācāryavad drutam | mādhava! tava ācārya arjunaḥ kāyaravat yuddha-maidānaṃ tyaktvā gataḥ | ahaṃ yuddhaṃ kurvāṇo 'pi māṃ hitvā mama parikramāṃ kurvan calitaḥ | tvam api svācāryavat samara-aṅgaṇe mām hitvā drutaṃ na yāsyasi cet, yuddhe tatparaḥ san adya mama hastāt jīvitaḥ na mokṣyase ||
Sañjaya sagte: „Wenn du mich nicht mitten in der Schlacht verlässt und nicht so schnell fliehst wie dein Lehrer—o Mādhava!—dann wirst du heute nicht lebend meinen Händen entkommen, solange ich entschlossen bin zu kämpfen. Dein Lehrer Arjuna hat, wie ein Feigling, das Schlachtfeld verlassen; selbst als ich im Kampf war, ließ er mich zurück, umkreiste mich und zog davon. Wenn auch du mich hier in der Kampfarena nicht unverzüglich verlässt wie dein Lehrer, wirst du nicht überleben.“
संजय उवाच