Shloka 22
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — सात्यकि-अलम्बुसयोर्युद्धवर्णनम्
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue; Account of Sātyaki vs Alambusa
भारद्वाजं समासाद्य युयुधानश्न सात्यकि: । न न्यवर्तत संक़्रुद्धो वेलामिव जलाशय:,अत्यन्त क्रोधमें भरे हुए सत्यकनन्दन युयुधान द्रोणाचार्यके पास पहुँचकर रुक तो गये; परंतु पीछे नहीं लौटे। जैसे क्षुब्ध जलाशय अपनी तटभूमितक पहुँचकर फिर पीछे नहीं लौटता है
bhāradvājaṃ samāsādya yuyudhānaḥ sātyakiḥ | na nyavartata saṃkruddho velām iva jalāśayaḥ ||
Sañjaya sprach: Als Yuyudhāna Sātyaki—von äußerstem Zorn entflammt—den Sohn Bhāradvājas (Droṇa) erreichte, wandte er sich nicht zurück. Wie ein vom Sturm gepeitschtes Gewässer, das bis an sein Ufer brandet und doch nicht weicht, drängte er weiter vor, getragen vom Schwung des Zorns und der Entschlossenheit unter dem moralischen Druck des Krieges.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intense anger can become a force with its own momentum: once set in motion, it resists restraint and retreat. In the ethical atmosphere of the Mahābhārata, this underscores the danger of krodha in war—valor and duty may be present, yet anger can harden resolve beyond prudence, narrowing moral choice.
Sañjaya reports that Sātyaki (Yuyudhāna), burning with rage, advances up to Droṇācārya and refuses to turn back. The simile compares him to a turbulent body of water surging to the bank—suggesting unstoppable forward drive as he confronts Droṇa in battle.