Shloka 346
Droṇa-parva Adhyāya 109 — Karṇa–Bhīma Yuddha and Durmukha’s Fall (कर्णभीमयुद्धम्; दुर्मुखवधः)
अयोधयमन् रणे शूरा: सात्वतं युद्धदुर्मदम् । वे शूरवीर मागध-सैनिक बहुत-से बाणों, सहस्रों तोमरों, भिन्दिपालों, प्रासों, मुदगरों और मूसलोंका प्रहार करते हुए समरांगणमें रणदुर्जय सात्यकिके साथ युद्ध करने लगे
sañjaya uvāca | ayodhayaman raṇe śūrāḥ sātvataṃ yuddha-durmadam |
Sañjaya sprach: Mitten im Getümmel der Schlacht traten tapfere Krieger gegen den Sātvata-Helden—Sātyaki—an, der vom Kampfesrausch wie berauscht war. Die Kämpfer aus Magadha bedrängten ihn, indem sie ihn mit Pfeilsalven und mit Tausenden von Tomaras, Bhindipālas, Speeren, Keulen und Streitkolben trafen; doch blieb er im Krieg schwer zu überwinden. Die Szene unterstreicht den unerbittlichen Schwung kṣatriyischer Kriegführung, in der Mut und Disziplin unter überwältigender Gewalt geprüft werden.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfast courage under extreme pressure: even when assailed by many weapons and many foes, a warrior is measured by composure, endurance, and unwavering resolve in the performance of duty on the battlefield.
Sañjaya describes Magadha troops attacking Sātyaki with intense, multi-weapon assaults—arrows and various heavy missiles—yet Sātyaki is portrayed as difficult to defeat, continuing to fight powerfully in the midst of the onslaught.