Shloka 266
भीमसेन-दुर्योधन-समागमः
Bhīmasena–Duryodhana Engagement at Sunset
शरैबहुभिरानर्च्छत् पितरं ते जनेश्वर । जनेश्वर! तत्पश्चात् उस युद्धमें सात्यकिने शीघ्र ही आपके ताऊ भीष्मके पास पहुँचकर धनुषको कानोंतक खींचकर चलाये हुए बहुत-से तीखे एवं तेज सायकोंद्वारा उन्हें बहुत पीड़ा दी
śaraibahubhir ānarccat pitaraṃ te janeśvara | janeśvara! tatpaścāt tasmin yuddhe sātyakir śīghram eva tava tātam bhīṣmam upetya dhanuḥ karṇāntam ākarṣya pracalitair bahubhis tīkṣṇaiḥ tejasvibhiḥ sāyakair atīvābādhata |
Sañjaya sprach: O Herr der Menschen, mit vielen Pfeilen bedrängte er deinen ehrwürdigen Ältesten mit wilder Heftigkeit. Dann, in jener Schlacht, erreichte Satyaki rasch deinen Großonkel Bhīṣma und, den Bogen bis ans Ohr gespannt, quälte er ihn mit zahllosen scharfen, glühenden Geschossen. Die Szene macht das düstere Gesetz des Krieges sichtbar: Selbst die Ehrwürdigsten werden nicht verschont, wenn die Pflicht zur eigenen Seite unnachgiebigen Kampf verlangt.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh moral tension of kṣatriya-dharma: in war, one may be compelled to fight even the most venerable elders. Reverence remains inwardly acknowledged, yet duty to one’s cause and the rules of combat drive decisive action.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Satyaki quickly closes in on Bhishma and, drawing his bow to full extent, strikes him with many sharp, powerful arrows, causing him great pain amid the ongoing battle.