Shloka 5
“भगवान् भूगुने आपको देवताओंका भी देवता कहा है। विष्णो! आपका रूप अत्यन्त पुरातन और उत्तवृष्ट है ।। वासुदेवो वसूनां त्वं शक्रं स्थापयिता तथा । देव देवोडसि देवानामिति द्वैपायनोडब्रवीत्,'प्रभो! आप वसुओंके वासुदेव तथा इन्द्रको स्वर्गके राज्यपर स्थापित करनेवाले हैं। देव! आप देवताओंके भी देवता हैं। महर्षि द्वैयायन आपके विषयमें ऐसा ही कहते हैं
bhīṣma uvāca | bhagavān bhṛguṇe āpko devatāoṃ kā bhī devatā kahā hai | viṣṇo! āp kā rūpa atyanta purātana aura uttama-śreṣṭha hai || vāsudevo vasūnāṃ tvaṃ śakraṃ sthāpayitā tathā | deva-devo 'si devānām iti dvaipāyano 'bravīt ||
Bhīṣma sprach: «Der ehrwürdige Weise aus dem Geschlecht Bhṛgus hat dich den Gott der Götter genannt. O Viṣṇu, deine Gestalt ist überaus uralt und höchst erhaben. Du bist Vāsudeva unter den Vasus, und du warst es, der Śakra (Indra) in die Herrschaft des Himmels eingesetzt hat. So verkündete der Weise Dvaipāyana: “Du bist der Gott der Götter.”»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse asserts Viṣṇu’s supreme status: even the gods depend upon him. By portraying him as the one who legitimizes Indra’s rule in heaven, it frames divine authority and cosmic governance as grounded in a higher, dharmic source.
Bhīṣma offers a stuti (praise) identifying Viṣṇu/Kṛṣṇa as primordial and unsurpassed, citing revered seers (a Bhṛgu sage and Dvaipāyana/Vyāsa) as witnesses to this doctrine, and highlighting his role in establishing Indra’s sovereignty.