Shloka 54
Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
ननाद बलवतन्नादं भगदत्त: प्रतापवान् | उन सब महारथियोंको भयभीत और भीमसेनको मूर्च्छित हुआ देख प्रतापी भगदत्तने बड़े जोरसे सिंहनाद किया ।। ५३ है ।। ततो घटोत्कचो राजन प्रेक्ष्य भीम॑ तथागतम्
nanāda balavattan nādaṃ bhagadattaḥ pratāpavān | tato ghaṭotkaco rājan prekṣya bhīmaṃ tathāgatam ||
Sañjaya sprach: Der tapfere Bhagadatta ließ ein mächtiges Löwengebrüll erschallen. Als er jene großen Wagenkämpfer von Furcht ergriffen und Bhīmasena in Ohnmacht gefallen sah, stieß Bhagadatta mit voller Kraft seinen Löwenruf aus. Dann, o König, setzte sich Ghaṭotkaca in Bewegung, als er Bhīma in diesem Zustand erblickte, um zu erwidern—seine Aufmerksamkeit hing am drohenden Unheil seines Verwandten im Gedränge der Schlacht.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how courage and intimidation operate side by side in war: a warrior’s roar is meant to shake opponents’ resolve, while kinship-duty compels allies to act when a loved one is endangered.
Bhagadatta, seeing the battlefield effect of Bhīma’s collapse and the fear among leading fighters, roars loudly in triumph and intimidation; immediately afterward, Ghaṭotkaca notices Bhīma’s condition and is poised to intervene.