Shloka 38
Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
पुत्रास्तु तव तं दृष्टया भीमसेनपराक्रमम्,राजन्! आपके जो अन्य शेष पुत्र वहाँ मौजूद थे, वे भीमसेनका पराक्रम देखकर उनके भयसे पीड़ित हो उन महामना पाण्डुकुमारके बाणकी मार खाते हुए सम्पूर्ण दिशाओंमें भाग गये
sañjaya uvāca | putrās tu tava taṃ dṛṣṭvā bhīmasena-parākramam, rājan, ye 'nye śeṣāḥ putrāḥ tatra samavasthitāḥ te 'pi tasya bhayena pīḍitāḥ mahāmanāḥ pāṇḍu-kumārasya bāṇa-māraṃ sahamānāḥ sarvā diśaḥ pradrutāḥ |
Sañjaya sprach: O König, als deine übrigen Söhne dort die Kraft Bhīmasenas sahen, wurden auch sie vom Schrecken ergriffen; sie konnten den Pfeilsalven des edlen Sohnes Pāṇḍus nicht standhalten und flohen in alle Richtungen. Das Bild zeigt, wie Übermut vor offenkundiger Tapferkeit zusammenbricht und wie Furcht den Zusammenhalt einer ungerechten Sache auflösen kann.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral-psychological truth: when a cause lacks inner righteousness and unity, fear spreads quickly; visible courage and competence (here Bhima’s prowess) can shatter the morale of those driven by attachment and aggression rather than dharma.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that the remaining Kaurava princes, seeing Bhima’s formidable might, become terrified, fail to endure the Pandava’s arrow-strikes, and scatter—fleeing in all directions on the battlefield.