Shloka 10
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
तावुभौ कुरुशार्दूलौ परस्परवधैषिणौ । गाड़ेयस्तु रणे पार्थ विद्धवा नाकम्पयद् बली,वे दोनों कुरुकुलके सिंह थे और एक-दूसरेको मार डालनेकी इच्छा रखते थे। बलवान् भीष्म युद्धमें अर्जुनको घायल करके भी उन्हें विचलित न कर सके
tāv ubhau kuruśārdūlau parasparavadhaiṣiṇau | gāḍeyas tu raṇe pārtha viddhvā nākampayad balī ||
Sañjaya sprach: Diese beiden Helden, Löwen unter den Kurus, trachteten einander nach dem Leben. Doch der mächtige Bhīṣma konnte, obwohl er Pārtha (Arjuna) im Kampf traf und verwundete, ihn nicht ins Wanken bringen — so zeigte sich die unbeirrbare Standhaftigkeit eines Kriegers inmitten von Verletzung und Gefahr.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even when wounded and under extreme pressure, a warrior committed to duty should not lose composure. The verse highlights steadiness (akampanatā) as a key ethical quality in battle—courage expressed as unwavering resolve rather than mere aggression.
Sanjaya describes a fierce exchange between two foremost Kuru champions—Bhishma and Arjuna—each seeking to defeat the other. Bhishma manages to wound Arjuna, but Arjuna remains unshaken, indicating the intensity of the duel and Arjuna’s firmness of mind.