Shloka 9
Śraddhā–Guṇa–Vibhāga Yoga (Faith and the Three Guṇas) — Mahābhārata Book 6, Chapter 39
इस लोक और परलोकके सम्पूर्ण भोगोंमें आसक्तिका अभाव और अहंकारका भी अभाव, जन्म, मृत्यु, जरा और रोग आदिमें दुःख और दोषोंका बार-बार विचार करना5? |। असक्तिरनभिष्वड्ड:* 3 पुत्रदारगृहादिषु । नित्यं च समचित्तत्वमिष्टानिष्टोपपत्तिषुर,पुत्र, स्त्री, घर और धन आदिमें आसक्तिका अभाव, ममताका न होना तथा प्रिय और अप्रियकी प्राप्तिमें सदा ही चित्तका सम रहना
asaktir anabhiṣvaṅgaḥ putradāragṛhādiṣu | nityaṁ ca samacittatvam iṣṭāniṣṭopapattiṣu ||
Nichtanhaften an allen Genüssen dieser und der jenseitigen Welt und ebenso Freiheit vom Egoismus; wiederholtes Nachsinnen über Leid und Mängel in Geburt, Tod, Alter und Krankheit. Nicht klammern und nicht besitzergreifend an Kindern, Ehepartner, Haus und Gut hängen; und stets Gleichmut des Geistes bewahren, wenn Angenehmes oder Unangenehmes eintritt — dies gilt als Zeichen innerer Disziplin. Ethisch weist es darauf, in der Welt zu leben, ohne von Besitz, Vorliebe oder Abneigung beherrscht zu werden, damit die Pflicht ohne innere Erschütterung erfüllt werden kann.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Cultivate non-attachment and non-possessiveness toward family and property, and maintain equanimity when desirable or undesirable results occur. The verse emphasizes inner freedom and steadiness as ethical strengths that support right action.
Within Bhīṣma Parva’s didactic setting, a teaching on qualities of wisdom/discipline is being stated. This verse specifically lists traits—detachment from household ties and even-mindedness amid outcomes—rather than describing battlefield action.