Shloka 31
भीष्मपर्व — अध्याय २: संजयस्य दिव्यदृष्टिप्रदानम् तथा निमित्तवर्णनम्
Granting Sañjaya Divine Sight and the Description of Omens
या चैषा विश्रुता राजंस्त्रैलोक्ये साधुसम्मता । अरुन्धती तयाप्येष वसिष्ठ: पृष्ठत: कृत:,“राजन! जो अरुन्धती तीनों लोकोंमें पतिव्रताओंकी मुकुटमणिके रूपमें प्रसिद्ध हैं, उन्होंने वसिष्ठको अपने पीछे कर दिया है
yā caiṣā viśrutā rājan trailokye sādhusammatā | arundhatī tayāpy eṣa vasiṣṭhaḥ pṛṣṭhataḥ kṛtaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „O König, selbst Arundhatī—berühmt in den drei Welten und von den Tugendhaften geehrt—hat durch die Vorzüglichkeit ihrer eigenen Tugend Vasiṣṭha hinter sich gestellt.“ Dies hebt die moralische Autorität der ehelichen Treue hervor: Wahre Tugend kann den Rang so sehr erhöhen, dass selbst die Höchstverehrten als Nachfolgende erscheinen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse praises Arundhatī’s exemplary virtue—especially steadfast marital fidelity and moral excellence—suggesting that such dharma can confer supreme honor, so much so that even a revered sage like Vasiṣṭha is portrayed as following behind her.
Vaiśampāyana addresses the king and cites Arundhatī’s fame across the three worlds, emphasizing that her recognized virtue places her in a position of precedence, with Vasiṣṭha figuratively set behind her.