Shloka 24
अवकीरणर्णस्त्वहं कुन्त्या सूतेन च विवर्धित: । (पुरा दुर्योधनेनाहं स्नेहं वै कृतवान् मुदा । तव कार्य करिष्यामि यद् यत् सर्व दुरासदम् ।। इत्येवं वै प्रतिज्ञातं वचन॑ वै सुयोधने ।) भुक््त्वा दुर्योधनैश्वर्य न मिथ्याकर्तुमुत्सहे,परंतु माता कुन्तीने तो मुझे पानीमें बहा दिया और सूतने मुझे पाल-पोषकर बड़ा किया। पूर्वकालसे ही मैं दुर्योधनके साथ स्नेह करता आया हूँ और प्रसन्नतापूर्वक रहा हूँ। दुर्योधनसे मैंने यह प्रतिज्ञा कर ली है कि तुम्हारा जो-जो दुष्कर कार्य होगा, वह सब मैं पूरा करूँगा। दुर्योधनका ऐश्वर्य भोगकर मैं उसे निष्फल नहीं कर सकता
avakīrṇarṇas tv ahaṁ kuntyā sūtena ca vivardhitaḥ | purā duryodhanenāhaṁ snehaṁ vai kṛtavān mudā | tava kārya kariṣyāmi yad yat sarvaṁ durāsadam || ityevaṁ vai pratijñātaṁ vacanaṁ vai suyodhane | bhuktvā duryodhanaiśvaryaṁ na mithyākartum utsahe ||
Karna sprach: «Von Kuntī verstoßen und von einem Wagenlenker bis zur Mannesreife aufgezogen, hege ich seit langem Zuneigung zu Duryodhana und lebte froh in seiner Gemeinschaft. Suyodhana habe ich diese Worte gelobt: “Welche Aufgabe von dir auch schwer sei—ja, selbst wenn sie unerreichbar scheint—ich werde sie vollbringen.” Nachdem ich Duryodhanas königliche Gunst und seinen Wohlstand genossen habe, fehlt mir das Herz, dieses Versprechen zu brechen.»
कर्ण उवाच