एवं स पाण्डव: क्रुद्ध आत्तमात्तं पुनः पुनः । धनुश्विच्छेद भीष्मस्य सव्यसाची परंतप:
sañjaya uvāca |
evaṃ sa pāṇḍavaḥ kruddha āttamāttaṃ punaḥ punaḥ |
dhanuśvicchedaṃ bhīṣmasya savyasācī parantapaḥ |
atāḍayan raṇe bhīṣmaṃ sahitāḥ sarvasṛñjayāḥ ||
Sañjaya sprach: So zerschnitt der Pāṇḍava, von Zorn entflammt, Bhīṣmas Bogen immer wieder, sooft dieser ihn erhob. Arjuna, der linkshändige Meisterschütze, Feindesversenger, traf Bhīṣma in der Schlacht; und alle Sṛñjayas, vereint, bedrängten Bhīṣma von allen Seiten mit schrecklichen Waffen, um ihn zu zermürben und zu schwächen—mitten in den gerechten und doch verheerenden Forderungen des Krieges.
संजय उवाच
Even within dharma-yuddha, skill and resolve must be guided by purpose: Arjuna’s repeated severing of Bhishma’s bow shows disciplined strategy, while the united Sṛñjayas illustrate that righteous aims in war often require coordinated effort rather than isolated heroism.
Sanjaya describes Arjuna, enraged, repeatedly cutting Bhishma’s bow whenever Bhishma takes it up, while the Sṛñjaya warriors collectively press Bhishma from all sides with weapons, attempting to overpower and exhaust the grandsire on the battlefield.