Shloka 7
भीष्मस्य जलप्रार्थना — अर्जुनस्य पर्जन्यास्त्रप्रयोगः — दुर्योधनं प्रति सन्ध्युपदेशः
Bhīṣma’s request for water; Arjuna’s Parjanya-astra; counsel to Duryodhana on reconciliation
स तान् सर्वान् महाराज राजमानान् पृथक् पृथक्,महाराज! तब शत्रुवीरोंका नाश करनेवाले पाण्डुकुमार वीर भीमसेनने सम्पूर्ण जगत्के उन समस्त राजाओं, प्रमुख वीरों तथा आपके महारथी पुत्रोंको पृथक्ू-पृथक् बाण मारकर समरांगणमें घायल कर दिया
sa tān sarvān mahārāja rājamānān pṛthak pṛthak | mahārāja! tataḥ śatruvīrāṇāṃ nāśaṃ karṇe vāle pāṇḍukumāra-vīra bhīmasenena sampūrṇa-jagataḥ te samastā rājānaḥ pramukha-vīrāḥ tathā tava mahārathī-putrāḥ pṛthak pṛthag bāṇair āhatya samarāṅgaṇe ghāyitāḥ ||
Sañjaya sprach: O großer König, Bhīmasena —der heldenhafte Sohn Pāṇḍus, Vernichter feindlicher Recken— traf daraufhin, einen nach dem anderen, all jene strahlenden Könige, die vornehmsten Krieger und sogar deine Söhne, große Wagenkämpfer. Von seinen Pfeilen einzeln durchbohrt, wurden sie auf dem Schlachtfeld verwundet.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh ethical tension of dharma in war: even illustrious kings and renowned warriors become targets when one is bound to fight for one’s side. It points to the impersonal, consequence-driven nature of battle, where valor and duty propel actions that cause suffering.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīmasena, fighting for the Pāṇḍavas, individually strikes and wounds many shining kings, leading warriors, and Dhṛtarāṣṭra’s own great chariot-fighter sons on the battlefield.