Shloka 103
भीष्मस्य शरवर्षः — Bhīṣma’s Arrow-Storm and Kṛṣṇa’s Impulse to Intervene
स्थिता: सैन्येन महता परानीकविनाशना: । धृष्टद्युम्न, राजा विराट और महारथी सात्यकि--ये शत्रुसेनाका विनाश करनेवाले वीर भी विशाल सेनाके साथ व्यूहमें य थास्थान स्थित थे
sañjaya uvāca | sthitāḥ sainyena mahatā parānīka-vināśanāḥ | dhṛṣṭadyumnaḥ rājā virāṭaḥ ca mahārathī sātyakiḥ—ete śatru-senā-vināśana-kārakā vīrā api viśālena sainyena vyūhe yathā-sthānaṃ sthitāḥ |
Sañjaya sprach: Mit einem gewaltigen Heer aufgestellt, standen jene Helden, die die feindlichen Abteilungen zu vernichten vermochten—Dhrishtadyumna, König Virata und der große Wagenkämpfer Satyaki—an ihren zugewiesenen Plätzen innerhalb der Schlachtordnung. Der Vers betont disziplinierte Stellung und abgestimmte Stärke, in der persönlicher Mut ethisch an Ordnung, Pflicht und das gemeinsame Kriegshandeln gebunden ist.
संजय उवाच
Educational Q&A
Valor in war is not merely individual heroism; it must operate within disciplined order and assigned duty. The verse highlights ethical warfare as coordinated action—heroes placed properly in formation to serve the collective aim rather than personal impulse.
Sanjaya describes key Pandava-aligned warriors—Dhrishtadyumna, King Virata, and Satyaki—standing with a large force in their designated positions within the battle array, ready to break the enemy’s divisions.