Shloka 22
Kārtavīrya–Samudra Saṃvāda and the Jāmadagnya Precedent (आश्वमेधिक पर्व, अध्याय २९)
पितर ऊचु. नाहसे क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतां वर । नेह युक्त त्वया हन्तुं ब्राह्मणेन सता नृूपान्,पितर बोले--विजय पानेवालोंमें श्रेष्ठ परशुराम! बेचारे क्षत्रियोंको मारना तुम्हारे योग्य नहीं है; क्योंकि तुम ब्राह्मण हो, अतः तुम्हारे हाथसे राजाओंका वध होना उचित नहीं है
pitar ūcuḥ | nārhasi kṣatrabandhūṁs tvaṁ nihantuṁ jayatāṁ vara | neha yuktaṁ tvayā hantuṁ brāhmaṇena satā nṛpān |
Die Pitṛs sprachen: „O Bester unter den Siegreichen! Du sollst diese Kṣatriyas nicht erschlagen. Es ziemt sich hier nicht, dass du—als tugendhafter Brāhmaṇa—Könige tötest. Eine solche Tat entspricht weder deinem Stand noch dem Dharma.“
समुद्र उवाच
Educational Q&A
The verse stresses propriety (yukta) and dharma according to one’s role: a virtuous brāhmaṇa is urged to refrain from killing kings/kṣatriyas, emphasizing restraint and ethical limits on violence.
The ancestral Fathers (Pitṛs) address the warrior-sage (contextually Paraśurāma), admonishing him that it is unfitting for a righteous brāhmaṇa to slay kṣatriyas and rulers, thereby redirecting him toward dharmic conduct.