Shloka 6
Āśvamedhika-parva, Adhyāya 14
Consolation of Yudhiṣṭhira; Rites and Gifts; Return to Hastināpura
प्रशान्तचेता: कौरव्य: स्वराज्यं प्राप्प केवलम् । व्यासं च नारदं चैव तांश्वान्यानब्रवीन्नूप:,चित्त शान्त होनेपर केवल अपना राज्य ग्रहण करके कुरुवंशी नरेश युधिष्ठिरने व्यास, नारद तथा अन्यान्य मुनिवरोंसे कहा--
praśāntacetāḥ kauravyaḥ svarājyaṃ prāpya kevalam | vyāsaṃ ca nāradaṃ caiva tāṃś cānyān abravīn nṛpaḥ ||
Als sein Geist zur Ruhe gekommen war, nahm der Kuru-König (Yudhiṣṭhira) seine eigene Souveränität an—ohne inneres Aufgewühltsein—und wandte sich dann an Vyāsa, Nārada und die übrigen erhabenen Weisen. Die Erzählung markiert hier einen moralischen Wendepunkt: Nach Gewalt und Trauer des Krieges darf rechtmäßige Herrschaft nur mit befriedetem Gewissen und unter der Führung geistlicher Autoritäten wieder aufgenommen werden.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Legitimate rule (rājadharma) should be assumed with inner calm and moral clarity, and it is strengthened by seeking guidance from realized sages rather than acting from grief, anger, or pride.
After attaining mental composure, Yudhiṣṭhira accepts his rightful kingdom and then addresses Vyāsa, Nārada, and other sages, setting up their counsel and the ensuing religious-ethical actions in the Ashvamedhika context.