Shloka 4
Nārada’s Exempla of Tapas and Assurance to Dhṛtarāṣṭra (नारदोपदेशः—तपःसिद्ध्युदाहरणम्)
यदाहारो5भवद् राजा धृतराष्ट्री महामना: । तदाहारा नृवीरास्ते न्यवसंस्तां निशां तदा,महामनस्वी राजा धृतराष्ट्रने जिस वस्तुका आहार किया था, उसी वस्तुका आहार उस रातमें उन नरवीर पाण्डवोंने भी किया था
vaiśampāyana uvāca |
yad āhāro 'bhavad rājā dhṛtarāṣṭrī mahāmanāḥ |
tadāhārā nṛvīrās te nyavasan tāṃ niśāṃ tadā ||
Vaiśampāyana sprach: Welche Speise auch immer der hochgesinnte König Dhṛtarāṣṭra zu sich genommen hatte, von eben derselben lebten in jener Nacht auch die heldenhaften Pāṇḍavas—sie teilten seine karge Kost in Verbundenheit und Selbstzucht.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical solidarity and humility: the Pāṇḍavas do not seek special treatment but accept the same austere food as the aged Dhṛtarāṣṭra, embodying restraint and reconciliation after conflict.
During the forest-dwelling phase of the elders, Dhṛtarāṣṭra takes a certain simple meal; the Pāṇḍavas, present with him, spend that night subsisting on exactly the same food.