Shloka 19
Bhāgīrathī-tīra-śauca, Kurukṣetra-gamana, and Śatayūpa-āśrama-dīkṣā (गङ्गातीरशौच–कुरुक्षेत्रगमन–शतयूपाश्रमदीक्षा)
दूरादालक्षित: क्षत्ता तत्राख्यातो महीपते: । निवर्तमान: सहसा राजन् दृष्टवा55श्रमं प्रति,राजा धृतराष्ट्र इस प्रकार कह ही रहे थे कि मुखमें पत्थरका टुकड़ा लिये जटाधारी कृशकाय विदुरजी दूरसे आते दिखायी दिये। वे दिगम्बर (वस्त्रहीन) थे। उनके सारे शरीरमें मैल जमी हुई थी। वे वनमें उड़ती हुई धूलोंसे नहा गये थे। राजा युधिष्ठिरको उनके आनेकी सूचना दी गयी। राजन्! विदुरजी उस आश्रमकी ओर देखकर सहसा पीछेकी ओर लौट पड़े
dūrād ālakṣitaḥ kṣattā tatrākhyāto mahīpate | nivartamānaḥ sahasā rājan dṛṣṭvāśramaṃ prati ||
Vaiśampāyana sprach: Von weitem erkannte man Vidura, den kṣattā (Palastverwalter), und meldete dem König seine Ankunft. Doch, o König, sobald er zur Einsiedelei hinblickte, wandte er sich plötzlich um und begann sich zurückzuziehen—als zeige er eine bewusst gewählte Zurückhaltung und einen Geist, der der Entsagung mehr zugewandt war als einer sofortigen Wiederbegegnung.
वैशम्पायन उवाच