Shloka 14
गोमहात्म्य-प्रश्नोत्तरम्
Saudāsa–Vasiṣṭha on the Purifying Power of Cows
उपाध्यायेन गदितं मम चेदं युधिष्ठिर । य इदं ब्राह्मणो नित्यं वदेद् ब्राह्मणसंसदि,(इति ब्रह्मा स भगवान् उवाच परमे श्वर:) युधिष्ठिर! मुझसे मेरे उपाध्याय (परशुरामजी) ने इस विषयका वर्णन किया था। जो ब्राह्मण अपनी मण्डलीमें बैठकर प्रतिदिन इस उपदेशको दुहराता है और यज्ञमें, गोदानके समय तथा दो व्यक्तियोंके भी समागममें इसकी चर्चा करता है, उसको सदा देवताओंके साथ अक्षयलोक प्राप्त होते हैं। यह बात भी परमेश्वर भगवान् ब्रह्माने स्वयं ही इन्द्रको बतायी है
upādhyāyena gaditaṃ mama cedaṃ yudhiṣṭhira | ya idaṃ brāhmaṇo nityaṃ vaded brāhmaṇasaṃsadi || (iti brahmā sa bhagavān uvāca parameśvaraḥ) |
Bhīṣma sprach: „Yudhiṣṭhira, diese Lehre wurde mir von meinem eigenen Lehrer überliefert. Jeder Brāhmaṇa, der sie regelmäßig in einer Versammlung von Brāhmaṇas rezitiert—und sie auch bei Opfern, zur Zeit der Kuhspende und sogar beim Gespräch zweier Begegnender zur Sprache bringt—erlangt unvergängliche Welten in der Gemeinschaft der Götter. Auch dies hat der höchste Herr Brahmā selbst Indra verkündet.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That sacred instruction gains special potency when preserved through disciplined, regular recitation and shared in appropriate dhārmic settings (learned assemblies, sacrifices, and gift-rituals). The verse emphasizes the ethical value of transmitting dharma through speech and study, promising enduring spiritual reward for such stewardship.
Bhīṣma, instructing Yudhiṣṭhira in the Anuśāsana Parva, cites the authority-chain of the teaching: he learned it from his preceptor (identified in the tradition as Paraśurāma), and he further frames it as a doctrine once spoken by Brahmā to Indra, thereby strengthening its legitimacy and urging its continual recitation among brāhmaṇas.