Shloka 35
दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
मामेवादत्त मां दत्त मां दत्त्वा मामवाप्स्थथ | अस्मिल्लॉँके परे चैव तद् दत्तं जायते पुन:,वह गाथा इस प्रकार है--(पृथ्वी कहती है--) “मुझे ही दानमें दो, मुझे ही ग्रहण करो। मुझे देकर ही मुझे पाओगे; क्योंकि मनुष्य इस लोकमें जो कुछ दान करता है, वही उसे इहलोक और परलोकमें भी प्राप्त होता है”
mām evādatta māṁ datta māṁ dattvā mām avāpsyatha | asmiṁl loke pare caiva tad dattaṁ jāyate punaḥ ||
Bhishma sprach: „Gebt mich allein; nehmt mich allein an. Indem ihr mich gebt, werdet ihr mich wiedererlangen. Denn was immer ein Mensch in dieser Welt gibt, eben diese Gabe kehrt zu ihm zurück—hier und in der jenseitigen Welt.“ (In der zitierten Gāthā spricht die Erde selbst und lehrt die Ethik des Gebens: Wahre Spende geht nie verloren; sie kehrt als eigenes Wohlergehen in beiden Bereichen zurück.)
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the reciprocity of dāna: what one gives does not vanish but returns as benefit and merit, yielding results both in this life and in the next. Giving ‘the Earth’ symbolizes offering what sustains all, and the assurance that righteous giving becomes one’s own gain through dharma and karma.
Bhishma, in his instruction on dharma, cites a traditional gāthā in which the Earth speaks. The Earth urges people to ‘give me’ and promises that by giving, one truly ‘obtains’—because gifts reappear as fruits of action across both worlds.