Shloka 346
Adhyāya 57: Tapas–Dāna Phala
On the Fruits of Austerity and Giving
उवाच श्लक्ष्णया वाचा तर्पयन्निव भारत | भरतवंशी नरेश! तदनन्तर स्वस्थ होकर भृगुपुत्र च्यवन मुनि अपनी स्निग्ध मुधर वाणीद्वारा राजाको तृप्त करते हुए-से बोले--
uvāca ślakṣṇayā vācā tarpayann iva bhārata | bharatavaṃśī nareśa! tad-anantaraṃ svasthaḥ bhūtvā bhṛguputraś cyavana munir ātmanaḥ snigdha-madhura-vāṇyā rājānaṃ tṛpayann iva uvāca ||
Bhīṣma sprach: „O Nachkomme Bharatas, o König aus dem Geschlecht der Bharatas! Danach, als der Weise Cyavana, Sohn des Bhṛgu, seine Fassung wiedergewonnen hatte, redete er den König mit sanfter, geschmeidiger und süßer Stimme an—als wolle er ihn damit zufriedenstellen und beruhigen.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of speech: a wise person, especially a sage advising a ruler, should speak with gentleness and sweetness, using words that calm, satisfy, and guide rather than agitate.
Bhīṣma narrates that after the preceding events, the sage Cyavana (son of Bhṛgu) becomes composed and then addresses the king in a soothing, pleasing manner, preparing to deliver counsel or instruction.