Shloka 32
Cyavana’s Yogic Display and Kuśika’s Recognition of Tapas (च्यवन-योगप्रभावः कुशिकस्य तपःप्रशंसा च)
निविष्टं गोकुलं यत्र श्वासं मुडचति निर्भयम् । विराजयति त॑ देशं पापं चास्यापकर्षति,गौओंका समुदाय जहाँ बैठकर निर्भयतापूर्वक साँस लेता है, उस स्थानकी शोभा बढ़ा देता है और वहाँके सारे पापोंको खींच लेता है
niviṣṭaṃ gokulaṃ yatra śvāsaṃ muñcati nirbhayam | virājayati taṃ deśaṃ pāpaṃ cāsya apakarṣati ||
Wo immer eine Herde Kühe sich niederlässt und furchtlos frei atmet, schmückt sie jenen Ort; und sie zieht auch die Sünde, die mit dieser Gegend verbunden ist, an sich und entfernt sie. Der Vers stellt die Kuhgemeinschaft als heiligende Gegenwart dar: ihr sicheres, unversehrtes Wohnen wird zum moralischen Zeichen von Schutz, Reinheit und dharmischer Ordnung im Land.
व्यवन उवाच
Educational Q&A
A place becomes morally and spiritually auspicious when cows can live there without fear; their protected presence is portrayed as beautifying the land and diminishing its sin. The implied ethic is the dharmic duty of safeguarding the vulnerable—especially cows—so that social order and purity are sustained.
The speaker states a praise of the cow-community: when cows settle somewhere and breathe fearlessly, that locality gains radiance and is cleansed of sin. The verse functions as a normative statement supporting cow-protection as a marker of righteous governance and conduct.