Shloka 42
Viśvāmitra-janma: Ṛcīka–Satyavatī–Gādhi and the Charu Exchange (विश्वामित्र-जन्म: ऋचीक–सत्यवती–गाधि वृत्तान्तः)
सा श्रुत्वा शोकसंतप्ता पपात वरवर्णिनी । भूमौ सत्यवती राजन् छिन्नेव रुचिरा लता,राजन्! पतिकी यह बात सुनकर सुन्दरी सत्यवती शोकसे संतप्त हो वृक्षसे कटी हुई मनोहर लताके समान मूर्च्छित होकर पृथ्वीपर गिर पड़ी
sā śrutvā śokasantaptā papāta varavarṇinī | bhūmau satyavatī rājan chinneva rucirā latā ||
Bhishma sprach: Als sie jene Worte hörte, wurde Satyavatī — schön und strahlend — vom Kummer versengt. O König, sie sank zu Boden wie eine liebliche Ranke, die von ihrer Stütze abgeschnitten ist.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the depth of the marital bond and the ethical weight of family relationships: grievous news about one’s spouse can shatter composure, and such sorrow is portrayed as a natural, human consequence rather than a moral failing.
Bhishma narrates that Satyavatī, upon hearing distressing words concerning her husband, is overwhelmed by grief and faints, falling to the earth—compared poetically to a beautiful vine cut and dropping down.