Shloka 32
Brāhmaṇa-mahattva and Atithi-Dharma
Brahmagītā: Praise of Brāhmaṇas and norms of honor
देवगन्धर्वसंघातैरप्सरोभिश्षू सर्वतः । नृत्तश्नैवोपगीतश्च पितामह इव प्रभु:,देव-गन्धवोंके समुदाय और अप्सराएँ सब ओरसे उन्हें घेरकर गाने और नाचने लगीं। वे उनके बीचमें भगवान् ब्रह्माजीके समान शोभा पाने लगे राजर्षि वृषदर्भ (उशीनर)-के इस चरित्रका जो सदा श्रवण और वर्णन करता है वह संसारमें पुण्यात्मा होता है ।। इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि श्येनकपोतसंवादे द्वात्रिंशोड्थ्याय: इस प्रकार श्रीमह्याभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें बाज और कबृतरका संवादविषयक बत्तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
deva-gandharva-saṅghātair apsarobhiś ca sarvataḥ | nṛttaś caivopagītaś ca pitāmaha iva prabhuḥ ||
Scharen göttlicher Gandharvas und Apsaras umringten ihn von allen Seiten, sangen und tanzten. In ihrer Mitte strahlte er in königlicher Hoheit, gleich dem Großvater Brahmā selbst. Wer fortwährend diese Geschichte des königlichen Weisen Vṛṣadarbha (Uśīnara) hört und erzählt, wird in dieser Welt ein Mensch von Verdienst.
श्येन उवाच
Educational Q&A
The passage affirms the ethical value of śravaṇa and kīrtana: regularly hearing and narrating a righteous king’s exemplary conduct (here, Vṛṣadarbha/Uśīnara) generates puṇya and cultivates a virtuous disposition.
Śyena describes a scene of divine celebration: Gandharvas and Apsarases encircle the honored figure with song and dance, and he appears radiant like Brahmā. The verse then adds a phalaśruti-style statement praising the merit gained by listening to and recounting this episode.