Shloka 31
Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
जो सब देवताओंको प्रणाम करते हैं, एकमात्र वेदका आश्रय लेते, श्रद्धा रखते और इन्द्रियोंको वशमें रखते हैं वे भी दुस्तर संकटसे छुटकारा पा जाते हैं ।। तथैव विप्रप्रवरान् नमस्कृत्य यतव्रता: । भवन्ति ये दानरता दुर्गाण्यतितरन्ति ते,इसी प्रकार जो नियमपूर्वक व्रतोंका पालन करते हैं और श्रेष्ठ ब्राह्मगोंको नमस्कार करके उन्हें दान देते हैं वे दुस्तर विपत्ति लाँघ जाते हैं इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि कृष्णनारदसंवादे एकत्रिंशो5ध्याय:
yo sarvadevatābhyo namaskurvanti, ekamātra-vedāśrayaṃ labhante, śraddadhānā indriyāṇi ca vaśe kurvanti, te 'pi dustara-saṅkaṭāt pramucyante. tathaiva vipra-pravarān namaskṛtya yata-vratāḥ, bhavanti ye dāna-ratā durgāṇy atitaranti te. nārada uvāca.
Nārada sprach: Wer allen Göttern ehrfürchtig die Ehre erweist, im einen Veda Zuflucht nimmt, den Glauben bewahrt und die Sinne zügelt—auch der wird von schwer zu überquerenden Heimsuchungen befreit. Ebenso überqueren jene, die in ihren Gelübden diszipliniert sind, den erhabensten Brāhmaṇas Verehrung erweisen und sich daran erfreuen, ihnen Gaben zu spenden, selbst die furchtbarsten Gefahren.
नारद उवाच
Educational Q&A
Calamities are overcome through a dharmic life: reverence to the divine, reliance on Vedic guidance, faith, and self-control; and, in social-ethical practice, disciplined vows combined with honoring learned brāhmaṇas and giving charity.
In the Anuśāsana Parva’s discourse on dāna-dharma, Nārada instructs that both inner discipline (faith and control of the senses) and outward righteous conduct (respectful salutation and charitable giving to worthy brāhmaṇas) enable one to pass beyond severe dangers.