Shloka 143
Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
सुदुर्लभं सदावाप्य नानुतिष्ठन्ति मानवा: । शतक्रतो! यदि क्षत्रिय आदि तीन वर्णोके लिये ब्राह्मणत्व दुर्लभ है तो उस परम दुर्लभ ब्राह्मणत्वको पाकर भी मनुष्य ब्राह्मणोचित शम-दमका अनुष्ठान नहीं करते हैं। यह कितने दुःखकी बात है!
sudurlabhaṃ sadāvāpya nānutiṣṭhanti mānavāḥ | śatakrato! yadi kṣatriya ādi trīṇāṃ varṇānāṃ brāhmaṇatvaṃ durlabhaṃ, tato ’pi taṃ paramadurlabhaṃ brāhmaṇatvaṃ prāpya manuṣyā brāhmaṇocita-śama-damānuṣṭhānaṃ na kurvanti—kīdṛśaṃ duḥkhasya viṣayam iti |
Matanga sagt: „Selbst wenn etwas überaus Seltenes erlangt wird, versäumen die Menschen oft, ihm gemäß zu leben. O Śatakratu (Indra)! Wenn das Brahmanentum für die drei anderen Stände, beginnend mit den Kṣatriyas, schwer zu erreichen ist, wie schmerzlich ist es dann, dass die Menschen, selbst nachdem sie diesen höchst seltenen Rang gewonnen haben, die dem Brahmanen eigenen Übungen—Gelassenheit und Selbstzucht—nicht vollziehen.“
मतंग उवाच