Shloka 14
हतशिष्टैनुपैश्चान्यै्नानादेशसमागतै: । रक्षिभिश्व महात्मानं रक्ष्यमाणं समन्ततः,नाना देशोंसे आये हुए नरेश, जो मरनेसे बच गये थे, रक्षक बनकर चारों ओरसे महात्मा भीष्मकी रक्षा करते थे
hataśiṣṭair nṛpaiś cānyair nānādeśasamāgataiḥ | rakṣibhiś ca mahātmānaṃ rakṣyamāṇaṃ samantataḥ ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Die Könige, die das Gemetzel überlebt hatten, zusammen mit anderen Herrschern aus vielen Ländern, standen ringsum als Wachen und schützten den großherzigen Bhīṣma, während er von allen Seiten behütet und unter Aufsicht gehalten wurde. Die Szene betont eine dharmische Umkehr: Selbst im Nachhall des Krieges zwingen Ehre und Pflicht die Lebenden, den ehrwürdigen Ältesten zu bewahren und seine Würde über jede Parteifeindschaft zu stellen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after violent conflict, dharma requires honoring and protecting the venerable and righteous; kṣatriya duty includes safeguarding a revered elder like Bhīṣma, recognizing moral stature beyond partisan hostility.
Surviving kings and other rulers who have gathered from many regions form a protective guard around Bhīṣma, ensuring his safety and care on all sides.