वेदान्तगो ब्राह्मण: स्यात् क्षत्रियो विजयी भवेत् । वैश्यो धनसमृद्धः स्याच्छूद्र: सुखमवाप्रुयात्
vedāntago brāhmaṇaḥ syāt kṣatriyo vijayī bhavet | vaiśyo dhanasamṛddhaḥ syāc chūdraḥ sukham avāpnuyāt ||
Bhīṣma sprach: Durch Hören, Rezitieren und Singen des Viṣṇu-sahasranāma wird ein Brāhmaṇa zum Kenner des Vedānta; ein Kṣatriya erringt den Sieg in der Schlacht; ein Vaiśya gelangt zu Wohlstand an Reichtum; und ein Śūdra erlangt Glück. Die Lehre betont die reinigende und wohltätige Kraft hingebungsvollen Gedenkens und stellt es als heilsam für alle Stände dar, je nach ihren rechtmäßigen Zielen.
भीष्म उवाच
Devotional engagement with the Viṣṇu-sahasranāma—listening, reciting, and singing—produces auspicious results for all, aligning with each varṇa’s legitimate aims: wisdom for the brāhmaṇa, victory for the kṣatriya, prosperity for the vaiśya, and happiness for the śūdra.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma. Within the Viṣṇu-sahasranāma section, he states the fruits (phalaśruti) of the hymn, emphasizing its universal efficacy and practical benefits when practiced through śravaṇa, paṭhana, and kīrtana.