Shloka 28
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
शम्बरे निहते पूर्व रौक्मिणेयेन धीमता । अतीते द्वादशे वर्षे जाम्बवत्यब्रवीद्धि माम्,युधिष्ठिर! बुद्धिमान् रुक्मिणीनन्दन प्रद्युम्नके द्वारा पूर्वकालमें जब शम्बरासुर मारा गया और वे द्वारकामें आये, तबसे बारह वर्ष व्यतीत होनेके पश्चात् रुक्मिणीके प्रद्युम्न, चारुदेष्ण आदि पुत्रोंको देखकर पुत्रकी इच्छा रखनेवाली जाम्बवती मेरे पास आकर इस प्रकार बोली --
śambare nihate pūrvaṁ raukmiṇeyena dhīmatā | atīte dvādaśe varṣe jāmbavaty abravīd dhi mām, yudhiṣṭhira |
Vāsudeva sprach: „O Yudhiṣṭhira, einst, als der Dämon Śambara vom weisen Sohn der Rukmiṇī erschlagen worden war und zwölf Jahre verstrichen waren, kam Jāmbavatī—die nach einem Sohn verlangte—zu mir und sprach so.“
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharmic concern within royal household life: the desire for progeny and continuity of lineage is presented as a legitimate aim when pursued through proper conduct, and it sets up counsel on family duties and righteous means.
Kṛṣṇa recounts to Yudhiṣṭhira that after Pradyumna (Rukmiṇī’s son) killed the demon Śambara, twelve years passed; then Jāmbavatī, wishing for a son, approached Kṛṣṇa and began to speak, introducing the next part of the story.