Shloka 6
Daśa-Karmapatha: Restraints of Body, Speech, and Mind (दश कर्मपथ)
तस्माद् वाक्कायमनसा नाचरेदशुभं नर: । शुभाशुभान्याचरन् हि तस्य तस्याश्षुते फलम्,इसलिये मनुष्यका कर्तव्य है कि वह मन, वाणी या शरीरसे कभी अशुभ कर्म न करे; क्योंकि वह शुभ या अशुभ जैसा कर्म करता है; उसका वैसा ही फल उसे भोगना पड़ता है
tasmād vākkāyamanasā nācared aśubhaṃ naraḥ | śubhāśubhāny ācaran hi tasya tasyāśnute phalam ||
Darum soll der Mensch niemals Unheilvolles mit Geist, Rede oder Leib tun; denn was immer er übt—Gutes oder Böses—dessen entsprechende Frucht wird er gewiss erfahren.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
One should restrain mind, speech, and body from harmful acts, because every action—good or bad—inevitably yields a corresponding result for the doer.
Bhīṣma is instructing on dharma and right conduct, emphasizing moral causality (karma-phala): ethical discipline in thought, word, and deed leads to good outcomes, while wrongdoing brings suffering.