Shloka 2
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
हत्वा भक्षयतो वापि परेणोपह्ृतस्य वा | हन्याद् वा यः परस्यार्थे क्रीत्वा वा भक्षयेन्नर:,जो स्वयं पशुका वध करके उसका मांस खाता है या दूसरेके दिये हुए मांसका भक्षण करता है या जो दूसरेके खानेके लिये पशुका वध करता है अथवा जो खरीदकर मांस खाता है, उसको क्या दण्ड मिलता है?
Yudhiṣṭhira uvāca:
Hatvā bhakṣayato vāpi pareṇopahṛtasya vā |
Hanyād vā yaḥ parasyārthe krītvā vā bhakṣayen naraḥ ||
Yudhiṣṭhira sprach: „Welche Strafe trifft den Mann, der ein Tier tötet und sein Fleisch isst; oder Fleisch isst, das ein anderer beschafft hat; oder ein Tier für die Mahlzeit eines anderen tötet; oder Fleisch kauft und es verzehrt?“
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical accountability around meat consumption by listing multiple roles—killer, eater, recipient, one who kills for another, and buyer—implying that moral responsibility is not limited to the direct act of killing but extends to participation and enabling.
In Anuśāsana Parva’s dharma-discourse setting, Yudhiṣṭhira asks a normative question about the consequences (daṇḍa) for different ways a person becomes involved with meat—through killing, accepting, commissioning, or purchasing—seeking a dharma-based judgment.